Europa, een Grieks drama in vele bedrijven …..

oorspronkelijk gepost op NELPUNTNL.NL
door Jerry Mager op 28 juni 2011

Brits sarcasme over europolitici
Het lead-artikel van de Economist deze week (25 juni) dat gaat over Griekenland en de EU opent sarcastisch: de Europese Unie lijkt een nieuwe richtlijn te volgen: indien een plan niet werkt, blijf er dan vooral aan vasthouden. Aldus de Economist. http://www.economist.com/node/18866979?story_id=18866979&CFID=172920706&CFTOKEN=34229435

Het artikel besluit niet minder sarcastisch door ervan uit te gaan dat de politieke leiders van de eurolanden deze week fictieve verhalen (‘fictions’) zullen bekokstoven. Maar, ongeacht voor welk sprookje de euroministers kiezen, volgens de Economist staan we met ons allen uiteindelijk voor drie scenario’s: A) we gaan door met massieve geldtransfers naar Griekenland, hetgeen grote woede bij velen zal opwekken; B) Griekenland zal wanordelijk failleren (‘a disorderly default’), hetgeen de markten zal destabiliseren en het project Europa in gevaar brengt; C) er vindt een ordentelijke herstructurering van de Griekse schuld plaats, waarbij de Economist denkt aan kwijtschelding van de helft hetgeen de Griekse schuldenlast op ongeveer 80% van het Bruto Nationaal Product (GDP) zou brengen.

De Economist bepleit de derde optie: kwijtschelding van de helft van de Griekse schulden. Deze optie zal echter niet veel langer open blijven, de tijd dringt. Herstructurering van de Griekse schuld betekent volgens de Economist: 1) dat Griekenland nog lange tijd van buitenlandse hulp afhankelijk zal blijven, 2) dat de eurolanden noodgedwongen politiek sterker op elkaar betrokken raken en 3) dat de europolitici ernst zullen moeten maken met hun beraad over de broodnodige europese instituties.

Met welk verhaal komt de CDA-minister Jan Kees de Jager straks op de proppen?
Sommige Nederlanders zijn ervan overtuigd dat de bezuinigingen die ons momenteel door deze regering worden opgedrongen, grotendeels bestemd zijn om scenario A te realiseren: voortgaande geldoverdrachten aan Griekenland dus. Dit hoofdzakelijk om politiek gezichtsverlies te voorkomen. Zo vertellen die politici het ons natuurlijk niet. Aan ons ronken ze over “meer Europa” en zo.

en de markt dan?
Mag het toch enige bevreemding wekken dat politici die er anders geen genoeg van krijgen ons de onmetelijke wijsheid, de niet te evenaren rationaliteit en het onfeilbare instinct van de markt in te wrijven, in dit geval diezelfde markt compleet aan hun laars lappen en die markt – de Economist heeft het zelfs over de markten – straal negeren? Weten politici eigenlijk meestentijds waar zij het over hebben of roepen ze maar wat? Braaf en politiek correct nagepapegaaid door het grootste deel van de media.

de kloof tussen burger en politiek
Pijnlijk duidelijk is eens temeer de grote gapende kloof tussen de burger en de politici die zich afficheren als vertegenwoordigers en belangenbehartigers van die burger. Dat zien we niet alleen in Griekenland, maar bijvoorbeeld ook in Duitsland.
Momenteel lijken er mondiaal drie abstracte hoofdspelers aan de bal, die elkaar qua anonimiteit en ondoorzichtigheid naar de kroon steken: de politiek, de banken en de markten. Alleen, op de politiek hebben we formeel invloed doordat we immers democratische verkiezingen kennen. Wat die per saldo waard blijken, kan niet duidelijker geïllustreerd worden dan aan de hand van een degelijk ouderwets Grieks drama.

Zie ook:

– Default options: The euro zone’s leaders are seeing their political choices narrow – http://www.economist.com/node/18866915?story_id=18866915
– Greece and the euro: The brewing storm – http://www.economist.com/node/18867009
– Germany and the euro: Merkel’s hazardous course – http://www.economist.com/node/18866999?story_id=18866999

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Europa, politici en clowns en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.